Wieslog

vraag: Wat is er leuker dan een treinreis maken met je allerleukste tante Wies?
antwoord: Twee treinreizen maken!

Ging zaterdag met Keesje van bijna 4 met de tram en de trein naar jarige opa Joep. Wat een feest! Maar ook een groot avontuur, niet in de minste plaats voor de tante, want als tante voel je je dubbel verantwoordelijk dat ze niet onder de trein komt, een schoen verliest bij het overstappen, haar rugzak in de trein laat staan, tussen de tramdeuren komt, in haar broek plast, of wordt ontvoerd door een kinderloos echtpaar, enz enz!

Maar het werd 1 groot feest in de trein, het was niet druk en we hadden een broodtrommeltje vol lekkers. Keesje keek haar ogen uit naar alle mensen die in de coupe naast ons kwamen zitten. En deze mensen keken ook glimlachend naar haar. Tot halverwege onze terugreis, ergens tussen Sloterdijk en Heemstede een nogal verdrietig kijkende mevrouw aan de andere kant van het gangpad kwam zitten. Ze reageerde totaal niet op Keesjes gezellige geklets. Tot Keesje opeens heel dicht bij me kwam staan en fluisterde: “Wies, die mevrouw die kan niet lachen.” Ik zei nog “sttt, gekkie”, maar de mevrouw had het toch gehoord. Tot mijn verbazing (en opluchting) barstte ze in lachen uit en zei: “Maar nu wel hoor! Dankzij jou!” Ze lachtte nog toen ze bij het volgende station uitstapte. Die vergeet Keesje nooit meer!

This entry was posted on maandag, april 6th, 2009 at 5:08 pm and is filed under Wiesigheid. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.